سازمان صنایع دفاع جمهوری اسلامی ایران (ساصد)

سازمان صنایع دفاع جمهوری اسلامی ایران با نام اختصاری ساصد در زمینه طراحی و تولید تجهیزات نظامی برای نیروهای مسلح ایران فعالیت می‌کند.

صنایع نظامی ایران تحت عنوان قورخانه در سال ۱۳۰۴ ه‍.ش با تولید تفنگ برنو در مرکز شهر تهران (توپخانه) فعالیت خود را آغاز نمود. از حدود سال ۱۳۲۰ اداره تسلیحات در محل مهماتسازی فعلی تأسیس شد و حدود ۶ سال بعد کارخانه مسلسل سازی در خیابان پیروزی به عنوان اداره مرکزی تسلیحات راه اندازی گردید. از حدود سال ۱۳۴۰ ساختار اداری تسلیحات نیز دگرگون و به سازمان صنایع نظامی تغییر نام داد و با خرید تکنولوژی تولید فشنگ‌های ۷٫۶۲، تفنگ ژ۳، تیربار ام ژ۳، خطوط تولید باروت و مواد منفجره در سه مجموعه (مهماتسازی، مسلسل سازی و شیمیایی پارچین) فعالیت‌های تولیدی خود را گسترش داد.

صنایع نظامی از حدود سال 1320 تحت نام اداره تسلیحات در محل مهماتسازی فعلی تاسیس شد و حدود 6 سال بعد کارخانه مسلسل سازی در خیابان پیروزی به عنوان اداره مرکزی تسلیحات راه اندازی گردید.

با تحولات جدید صنعتی از حدود سال 1340، ساختار اداری تسلیحات نیز دگرگون و به سازمان صنایع نظامی تغییر نام داد.

خرید تکنولوژی فشنگ‌های خانواده 7/62 ، تفنگ ژ3، تیربار ژ-3 ، خطوط تولید باروت و مواد منفجره شروع و در مجموعه سه صنعت (مهماتسازی،مسلسل سازی و شیمیایی پارچین) فعالیت‌های تولیدی خود را گسترش داد.

با ادغام دو وزارت دفاع و سپاه پس از پایان جنگ تحمیلی،بنیه سخت افزاری و نرم افزاری صنایع دفاع در سطح قابل توجهی افزایش یافت و رشد و توسعه صنعتی ساصد در خصوص تولید محصولات دفاعی(مهماتسازی،تسلیحاتی،زرهی،دریایی،شیمیایی،خودرویی و همچنین سیاست دو منظوره سازی اقلام غیر نظامی) رونق فزاینده ای پیدا کرد.

علاوه بر این تولید محصولات متنوع غیر نظامی از جمله مواد و محصولات شیمیایی، مواد اولیه فلزی، ماشین آلات و قطعات صنعتی، ابزاربرش، مواد آتشکاری معادن،ساخت شناور و سازه های دریایی،خودرو و قطعات خودرو، طرح های عمرانی صنعتی به عنوان منظوره دوم جهت استفاده از حداکثر توان و ظرفیت صنایع و حضور در بازارهای مصرف داخلی و بین المللی و توسعه صادرات در برنامه کاری سازمان قرار گرفت.

بازاریابی و نفوذ در بازارهای جدید و صادرات کالا و ارایه خدمات فنی،مهندسی با حداقل قیمت و کیفیت مناسب بر اساس استانداردهای بین المللی و بر طبق نیاز و رضایت مشتریان از جمله سیاست های دایمی سازمان صنایع دفاع می باشد.

صنعت نظامی در ایران برای اولین بار در سال 1304 ه.ش با تولید تفنگ برنو فعالیت خود را آغاز نمود. پس از آن در سال 1320 ه.ش صنایع نظامی تحت عنوان اداره تسلیحات تاسیس شد و در حدود 6 سال بعد کارخانجات مسلسل سازی تحت عنوان اداره مرکزی تسلیحات راه اندازی گردید.
با شروع تحولات جدید صنعتی از حدود سال 1340؛ ساختار اداری صنایع تسلیحاتی نیز دگرگون شد و به سازمان صنایع نظامی تغییر نام داد و پس از آن خرید برخی تکنولوژی های روز آغاز گردید که در این میان می توان به خرید تکنولوژی ساخت فشنگ های خانواده 7/62 ؛ تفنگ ژ3 ؛ تیربار ژ3 ؛ و خطوط تولید باروت و مواد منفجره اشاره کرد.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی و بدنبال تحمیل جنگ 8 ساله به نظام نوپای جمهوری اسلامی ایران ، نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران که با تحریم گسترده کشورهای غربی و شرقی مواجه شدند با بهره گیری از امکانات موجود و توان نیروهای خلاق و متخصص کشور توانستند ضمن تامین نیازمندی های اساسی میدان نبرد ، ساختار مستحکم و برجسته ای را در صنعت دفاعی کشور ایجاد نمایند.
در ادامه این روند و پس از پایان جنگ تحمیلی به منظور انسجام بیشتر و بهره گیری گسترده از مجموعه توانمندی های صنعتی ، فنی و تولیدی نیروهای مسلح برای بازسازی یگانهای زمینی ، دریایی، هوایی و موشکی، وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح در سال 1368 با تصویب مجلس شورای اسلامی از ادغام دو وزارت دفاع و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی تشکیل (این روز نقطه عطفی در تاریخ وزارت دفاع شد که به همین دلیل با پیشنهاد وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح و موافقت فرمانده معظم کل قوا و تصویب شورای فرهنگی عمومی کشور به عنوان روز صنعت دفاعی نامگذاری و در تقویم رسمی کشور ثبت گردید)و وظیفه طراحی، ساخت، تولید و خرید نیازمندی های نیروهای مسلح را بر عهده گرفت.
با شکل گیری وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح، بنیه سخت افزاری و نرم افزاری صنایع دفاعی بصورت قابل توجهی افزایش یافت و رشد و توسعه صنعتی در صنایع دفاع در زمینه تولید محصولات دفاعی اعم از، تسلیحات و تجهیزات زرهی،دریایی،شیمیایی،موشکی،خودرویی،هوایی و الکترونیک رونق فزاینده ای یافت.
این روند در بخش خدماتی و تعمیرات وسایل و ادوات نظامی نیز به دلیل بهره برداری نیروهای مسلح جمهوری اسلامی از سلاح های غربی و شرقی و ایجاد قابلیت تعمیر و نگهداری و بازسازی این سلاح ها با توجه به تجربیات گرانبهای هشت سال دفاع مقدس، با ارتقاء قابل ملاحظه سطوح کیفی و کمی فعالیت ها متناسب با استانداردهای جهانی در بخشهای مختلف صنعتی و خدماتی وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح از طریق طراحی، ساخت، تولید ، تعمیر،نگهداری و بازسازی و نوسازی پیچیده ترین تجهیزات هوایی،دریایی،زرهی،موشکی و الکترونیکی ادامه یافت.
تولید محصولات متنوع غیر نظامی از جمله هواپیمای مسافربری،شناور و سازه های دریایی،رایانه،خودروهای سبک و سنگین،انواع تجهیزات دیجیتالی،مواد و محصولات شیمیایی،ماشین آلات و قطعات صنعتی،مواد اولیه فلزی، قطعات خودرو،ابزار برش،انواع باتری استارتر و… در راستای دو منظوره سازی صنایع دفاعی جهت استفاده از حداکثر توان و ظرفیت و حضور در بازارهای مصرف داخلی و بین المللی و توسعه صادرات و کمک به پیشرفت و توسعه ملی نیز از دیگر برنامه های جاری وزارت دفاع می باشد.
وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح در حال حاضر دارای 9 سازمان عمده تحقیقاتی،صنعتی،تولیدی و خدماتی است که طراحی،ساخت و تامین انواع سلاح ها،مهمات،تجهیزات و ملزومات و همچنین خدمات مورد نیاز نیروهای مسلح را بر عهده دارند. محصولات و خدمات تولیدی از سوی سازمان های وابسته به وزارت دفاع ضمن تامین نیازمندی های نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران، به بیش از 43 کشور جهان در آسیا،اروپا و آفریقا صادر می شود.
وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح در پرتو اين دستاوردهاي بزرگ است كه طیف وسیعی را در حوزه های زمینی ، هوایی ، هوافضا ،دریایی، موشکی ، الکترونیک و اپتیک و خدمات مهندسی و پدافند غیر عامل ، خدمات جغرافیایی و نقشه برداری، انرژی های نو ، خدمات رفاهی و… تشکیل می دهد و به جايگاه شايسته خود دست يافته و حتي در برخي زمينه هاي دانش و فن آوري توليد و به كارگيري محصولات پيشرفته دفاعي به ويژه در عرصه هوا فضا، مرزهاي منطقه را پشت سرگذاشته و در جمع اندك كشورهاي دارنده اين فن آوري ها در جهان قرار گرفته است.

قبلی «
بعدی »

7 دیدگاه ها

  1. با سلام این مطلب نوشته بنده را پاک کنید فکر کردم بررسی میشود الان بالا صفحه دیدمش😔😔

  2. سلام ببخشید نمیدانستم کجا باید مراجعه کنم اینجا پیام مینوسیم اگر میشود کمک کنید
    محمدی هستم ۳۱ ساله از ماهشهر که از سال ۸۰ در بسیج به صورت جدی فعالیت کردم و اموزش ها و ماموریت های زیادی رفتم که این اموزش ها باعث ساخت یک سری قطعات برای سلاح کلاش شد که میشه نامش گزاشت اختراع ،تست شدن و به لطف خدا موفقیت امیز بوده یک خفه کن برای سلاح کلاش ، یک قلاب سه چنگگ که با فشنگ گازی تا ۱۶۰ متر پرتاب میسه برای عبور از موانع، و یک دوپایه تا شو ساده و مقاوم برای هر نوع سلاحی که لوله داشته باشه، لازم بدونیت همش رو با دست خالی و بدون هیچ گونه دستگاه های تراشکاری ساخت همش با فلزات بازیافت و دور ریز بوده و با کمترین قیمت برای مثال خفه کن تقریبا با هزینه ۴۰ هزار تومان درست شده من به فرمانده ها و بزرگان سپاه شهرمون نشان دادم خیلی خوشحال شدن و تشکر کردن اما اقدامی برای پبشرف نکردن لزا لازم دونستم به این سایت مراجعه کنم لطفا کمک بدید ممندنم

  3. سلام من یک محقق هستم طبق اخرین تحقیقاتی که انجام دادم متوجه شدم کشور های ابر قدرت مخصوصا امریکا مشغول کار بروی پیشران های گداخت هسته ای هستند شرکت لاکهید مارتین قصد داره تا با استفاده از این فناوری جنگنده های مافوق صوت بسازه تا با هربار سوخت گیری مدت طولانی بتونه پرواز کنه طبق طحقیقاتی که من بروی فناوری گداخت داشتم متوجه شدم چنین چیزی زیاد ممکن به نظر نمیرسد اما با تحقیقات بیشتر متوجه شدم در انفجار بمب هیدروژنی چنین اتفاقی صورت میگیرد در این فرایند اتم های اورانیوم یا ماده پرتوزا وارد را کتور گداخت مینیاتوری تعبیه شده داخل موشک شده وانرژی عظیمی ازاد میکند حال اگر ما این فرایند رو کنترل کنیم یعنی ماده پرتوزا و گداخت هیدروژنی ما به طور محدود با یکدیگر واکنش بدن میشه به عنوان پیشران در هر وسیله ی هوایی استفاده کرد و نکته دیگری که داشتم درمورد فناوری لیزر یا همان پدافند لیزی بود اگر تحقیق کرده باشد میدونید که فتون های پر انرژی پرتو لیزر هنگام شلیک چون از جنس الکترون هستند در مسیری که حرکت میکنند درهوا رسنایی به وجود می اورند حال اگر یکی جریان الکتریکی قوی به این پرتو های لیزر داده شود پرتو ها جریان را همچون کابل حمل کرده وبه حدف میرسانند وقدرت تخریب بالایی ترکیب فوتون و ولتتاژ بالا ایجاد میکند که میتوانید در پدافند لیزی از ان استفاده کنید من یک دانشجو هستم وتوانایی فنی بالایی دارم اگر بخواهید میتوانم در زمینه تصلیحات نظامی همکاری خوبی داشته باشم

  4. سلام ببخشید وباعرض پوزش که من ایده هام رو در اینجا به اشتراک میزام شاید فرد توان مندی پیدا شد که از نظر بودجه وتجهیزات بتونه اونها رو به جایی برسونه ایده من در زمینه تولید گلوله یا فشنگ هست اگر دقت کرده باشید برای تولید هر فشنگ کارخانجات زمان و وقت وانرژی بسیاری صرف میکنند اما به دلیل اینکه این فشنگ ها از چاشنی های ضربه ای استفاده میکنند بازیابی انها وپرکردنشون بسیار زمان گیر هست بطوری که بعضی اوقات صرف نمیکنه که انها را دوباره پرکرد ایده من ساخت فشنگی هست که به جای استفاده از چاشنی ضربه ای برای مشتعل کردن باروت استفاده از جریان الکتریکی برای این کار هست به طوری که ما باقرار دادن وجای گذاری یک سیم تنگستن یا همان المنت گرمایی و ایجاد اتصالات مناسب برای برقراری جریان الکترکی به راحتی با وصل جریان باروت رامشتعل کرد وبا این کار دیگر نیاز به تعویض چاشنی نیست ومیشود بارهاو بارها فشنگ را پر کرد

  5. سلام من ایده دیگری داشتم در زمینه توپ های جنگی تاکنون موشک های زیادی ساخته شده که بازدهی انها بسیار هم عالی بوده ولی همان طور که مستحضر هستید موشک ها هزینه تولید بالایی دارند وعلاوه براین صرف نمیکند تا برای بعضی از اهداف از موشک های باارزش استفاده کرد برای همین من یک گلوله یا توپ جنگی چند مرحله ای طراحی کردم بدین صورت که توپ به جای اینکه یک بار بار شلیک شود به صورت چند مرحله ای در طول مسیر شلیک میشود در این سلاح از یک سامانه شتاب سنج استفاده کرده و با هربار افت سرعت یک بخش از ماده پیشران یا انفجاری اتش میگیرد تاتوپ را به هدف برساند مشکل توپ های کنونی این است که علاوه بر نیاز به لانچر های خیلی بزرگ وسنگین که حمل ونقل راحتی هم ندارند این توپ ها باز دهی کمی دارند21 ولی بااین روش میشود توپ را تا فواصل زیاد تر و همچنین با دقت بیشتری شلیک کرد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

5 × سه =